De schat van de goudsmid

Een schooljaar eindigt met een spannend avontuur..


Een van de leukste avonturen die ik thuis met kruimeltje heb mee gemaakt begon op de laatste dag van het schooljaar toen Kruimel een geheimzinnige brief in haar school tas vond!

Beste avonturier, Heb je zin in een spannende vakantiestart, lees dan heel aandachtig deze brief. Je zal vandaag opzoek gaan naar de schat van de goudsmid. Maar wees op je hoede en wacht niet te lang want er zijn nog kinderen op zoek. De eerste tip vind je in de tas van je beste vriendje. Spreek er voor de rest met niemand over. De Goudsmid.

Als ik in men tas kijk vind ik inderdaad een geheimzinnige oude brief en die had ik er niet zelf ingestopt.

 

Er is een schat heel goed bewaard
voor wie blijft rustig en bedaard
en houd van heel veel avontuur
en van de eeuwige natuur
't' Is goud dat blinkt je kan het zien
des zomers rond een uur of tien
de plaats daar ga je zelf naar op zoek
je vind een tip in het 1000 ste boek.


De Goudsmid.

Kruimel dacht heel hard na. Waar vind je in hemelsnaam zoveel boeken bij elkaar.
- Ik Heb er geen flauw idee van. Bij oma op zolder misschien of bij de boekhandel.
- Nee, zei Kruimel, er is wel een plaats waar je meer dan duizend boeken vind.
- Waar dan, vroeg Ik.
- Nou hier net om de hoek natuurlijk, dompie. In de bibliotheek.
- De watte?
- De bibliotheek, dompie, daar kan je elke week een boek gaan halen om thuis in te lezen. Als je 't uit hebt dan breng je 't gewoon terug en kies je weer een nieuw.
- O, zit dat zo.
- En mag iedereen daar zo maar naar binnen?
- Natuurlijk gekkie.
Laten we gauw een kijkje nemen.
In de bieb was het heel stil. Het rook er muf en overal zaten of stonden mensen bij boekenrekken te staren naar lettertjes.
- Alle boeken zijn per schrijver gerangschikt volgens het ABC, fluisterde Kruimel.
- Hoe vinden we dan in hemelsnaam het duizendste boek? Vroeg ik, al bang dat ik al die boeken moest gaan tellen.
- Nou heel eenvoudig, zei Kruimeltje, we vragen het gewoon.
- Aan wie?
- Aan de bibliothecaris natuurlijk.
- Wat voor beest is dat nu weer.
- Dat is geen beest dompie. Dat is meneer De Boek.
- Kent die dan al de boeken uit zen hoofd, vroeg ik verbaasd.
- Ba nee slimmeke. Dat heeft hij allemaal netjes in een computer staan.
Meneer De Boek zat aan een heel groot bureau.
- Meneer, vroeg ik een beetje verlegen.
Meneer, zou jij ons kunnen vertellen waar we het duizendste boek kunnen vinden.
- Het duizendste boek, vroeg hij verbaasd?
Dat zal ik even moeten opzoeken hoor.
Snel gleden zen handen over het toetsenbord van z'n computer.
Het Duizendste boek, laat eens even kijken.
Nr. 1000, ja, hier heb je 't al. De Barmhartige Samaritaan. 10e rek links 2e plank 3e boek.
- Bedankt meneer, zei Kruimel beleefd.
- Een rare vent die Meneer De Boek, fluisterde Ik.
In het 10 rek vonden we inderdaad boek nr. 1000.
Achter in het boek zat een brief.

 

De wijsheid die in dit boek staat geschreven.
Onthoud het voor de rest van je leven.
Gaat nu waar hij kon rusten en genezen.
Dan zal je de weg naar het volgende lezen.

De Goudsmid



- Pfff, weer een hoop wartaal zuchtte ik.
- Ken je dat verhaal dan niet, vroeg Kruimel.
Het gaat over een man die onderweg wordt overvallen. Zwaargewond blijft hij langs de kant van de weg liggen. Iedereen die er langskomt laat hem zonder hulp achter, behalve een Samaritaan.
Die neemt de gewonde man mee naar een herberg waar de man op krachten kan komen.
- We moeten dus op zoek naar een herberg vol Samaritanen?
- Maar nee, gewoon naar een herberg.
- Ja, zo is er in het dorp maar een, riep ik.
- Waar dan?
- Nou, In De Gouden Zwaan, bij men oom Herbert. Tegenover de kerk. Laten we maar gouw een kijkje nemen.
Er was veel volk in de herberg. Iedereen was druk aan het praten over vanalles en nog wat.
- Ha, wie we daar hebben, riep plots een zware stem vanachter de tapkast. Onze Jeroen met z'n liefje.
- Dag oom Herbert, antwoordden Kruimel en Ik.
- Jullie zullen wel dorst hebben zeker.
Hier allebei een lekker glas limonade, op kosten van de zaak. Een werk van barmhartigheid. De dorstigen laven.
Als we ons glas uit hadden namen we afscheid van oom Herbert gingen dan naar buiten.
- He, wacht eens zei Kruimel we hebben de brief noch niet gevonden.
- De Brief! Waar zou hij verstopt zitten.
- Wacht even, Herberg In De Gouden Zwaan.
Dat is het zei Kruimel plots. Herberg In De Gouden Zwaan.
- Nou en? Vroeg Ik.
- Nou en, in de gouden zwaan natuurlijk.
- In de herberg bedoel je. Daar kan je dagen zoeken er zijn wel 20 kamers in de herberg.
- Maar nee, kijk voor je.
Voor de herberg stond een klein fonteintje met een gouden zwaan in het midden. Rond de hals van de zwaan was inderdaad een brief gebonden.

Vond gij uiteindelijk dezen brief uiteraard
Zoekt dan nu naar de schat kaart
Kere weerom drie stukken papier.
Vind dan de plaats van de schat ergens hier.

De Goudsmid.




- Weer een raadseltje, zuchtte ik treurend.
- Ja maar niet eens zo moeilijk.
Op de achterzijde van elk briefje stonden woorden.
Het is een puzzel.
En inderdaad na wat puzzelen verscheen er een klein tekstje:

Gaat naar de plaats die is het hoogst
waar elk jaar rond de tijd van oogst
de gouden schat ligt uitgespreid.
Zorg dat j' er voor zonsondergang zijd.


De Goudsmid.


Onderweg kwamen we steeds meer kinderen van onze klas tegen. Als we uiteindelijk boven waren was de hele klas bij elkaar.
- Das raar zei Kruimel. Jullie zijn toch ook niet op zoek naar de schat van de goudsmid.
- Ja, jullie ook al, antwoordde iedereen.
- Wel hier is het dan, pff, zo een groot veld. Moeten we dat helemaal afgraven?
- Ja, misschien niet, antwoordde kruimel
- Iedereen is inmiddels in een grote kring gaan zitten en is druk in de weer om de oplossing te zoeken.
Plots riep Kruimel, kijk daar, het Goud.
De zon stond ver aan de horizon als een gouden ballon. Haar gouden stralen kleurden de velden. Het leek alsof een zee van goud voor de kinderen lag uitgespreid.
De Gouden schat van de Goudsmid.
En wie komt daar uit de verte aangelopen, riep Ik, zou dat de boer zijn.
Nee, het is meester Gert. En kijk daar nog meer mensen, riep Kruimel. Kijk mams en paps.
Na een tijdje zat de heuveltop vol kinderen en mama 's en papa 's. Ze hadden grote picknickmanden meegebracht.
En samen vierden we die dag met alle kinderen van onze klas het einde van het schooljaar en het begin van een leuke vakantie.




Terug naar

verhalen lijst