Kruimel en het spook.

Dit gebeurde ook ooit op een van die nachten op kapoenenkamp!


- Jeroen! Jeroen!
- Mm!
- Jeroen wordt wakker!
- Wat is er, fluister ik, noch een beetje verstrooid van het plotse wakker worden!
- Ik hoor iets, zegt kruimel met een bang stemmetje!
Ze sluipt in haar slaapzak voorzichtig de kamer door en springt op men bed!
- Sst! Straks maak je de rest nog wakker, sis ik.
wat is er?
- Ik ben bang Jeroen, ik denk dat er een spook door de gang loopt.
- Een spook? Vraag ik.
- Ja een heus spook, zegt ze!
Ik keek daarnet door een kier naar buiten op de gang. En ik zag nog net dat een wit laken achter hoek verdween.
- Kruimel! Spoken bestaan niet!
- Welles, zegt ze met een bang stemmetje!
Ik heb het net toch zelf gezien.
- Kom ga nu maar terug slapen!
- Ja maar ik moet zo nodig!
- Ja, ga dan.
- Ik durf niet, piept ze.
- Ik zucht! Allez vooruit, ik zal mee gaan tot aan het eind van de gang dan zal je wel zien dat er geen spoken zitten.
We kruipen uit onze slaap zak en nemen de zaklantaarn van pa.
Die mocht ik speciaal voor het kapoenenkamp mee nemen.
Gewapend met de zak lantaarn glippen we naar buiten.
Het is stik donker op de gang.
Ik steek de lantaarn aan en zachtjes sluipen we door de gang.
Er is helemaal niets op de gang, geen spoken!
- Zie je wel! Fluister ik.
We lopen zachtjes door. Voorbij de keuken, voor bij de eetzaal.
Einde van de gang. De toiletten
- Ga je hier op me wachten, smeekt kruimel met een bang stemmetje.
- Jaaa!
- Niet weg gaan h?
- Neeje!
Na een minuutje is ze al terug!
- En, nog spoken gezien? Fluister ik een beetje plagend!
Ze steekt haar tong uit! En lacht!
Zachtjes sluipen we terug!
Voorbij de eetzaal, de keuken.
- Sst! Geluid in de keuken.
Plots het geluid van, brekend glas.
Kruimel blijft stokstijf naast de deur staan!
Ik sta aan de andere kant van de deur!
- Een spook!
- Of een inbreker, zegt Kruimel!
Voetstappen!
Ze komen dichter. Zachtjes gaat de keuken deur open.
Ik hou men adem in.
Een wit kleed komt naar buiten.
- Pats, Auw ! Kruimel slaat met de zak lamp op het spook! Het licht gaat aan! Leider Sam ligt in de deuropening! Hij wrijft over zijn zere hoofd.
- Wat doen jullie hier zo laat. Jullie horen in bed!
- Hier heb je je spook, zeg ik lachend!
Sam kan er niet mee lachen! We vertellen hem water gebeurt is!
- Kruimel moest plassen!
- Maar ik had een spook gezien! Onderbrak ze.
- En ze durfde niet alleen.
- En daarom moest jij maar mee, zegt leider Sam.
- Ja!
Nu moet Sam wel lachen!
- Allez vooruit! Nu terug in bed jullie.
Als Sam weg is kruipt Kruimel terug bij me op bed.
- Mag ik bij jou liggen, zegt ze! Ik ben nog altijd een beetje bang!
- Mm! Antwoord ik al half slapend.
- Slaapwel Jeroen...
- Mm...

 




Terug naar

verhalen lijst